کسانی هستند که از بسیار، اندکی می بخشند تا به وصف کرامت شناخته شوند،

و همین شوق به نام و شهرت هدیه آنان را مسموم می کند.

و کسانی هستند که از کم تمام را می بخشند،

آنان به حیات و کرامت بی پایان آن ایمان دارند.

کسانی هستند که با لذت می بخشتند، و همان لذت پاداش آنهاست.

کسانی هستند که می بخشند و از رنج و محنت فارغند و سودای فضیلت و تقوا در سر ندارند،

خداوند از دست های چنین بخشندگانی با آدمیان سخن می گوید و از پشت چشم آنان بر زمین لبخند می زند

 (خلیل جبران)