جبران خلیل جبران
در نظر دارد...پس همواره باید آماده بود.
راهٍ هموار، مسیر خوبی برای زندگی نیست.
زیرا رونده را، یا به درٌه می افکند یا به خواب.
در نظر دارد...پس همواره باید آماده بود.
راهٍ هموار، مسیر خوبی برای زندگی نیست.
زیرا رونده را، یا به درٌه می افکند یا به خواب.
زیرا دلهای پاک چون برکه های آرامند، بی انتها و قابل اعتماد و دیگران بدون هیچ وحشتی به آنها اعتماد می کنند.
پس خوشا به حال کسی که مایۀ آرامش دیگران است.
ایستادگی کن
تا
روشن بمانی
شمع های افتاده خاموش می شوند....
با بعضی ها باید به سکوت رسید!
به یک لبخند ، به یک نگاه رهایشان کرده، و
با اطمینان به دست طبیعت سپردشان،
طبیعتی که در آن هر حضوری سایه ای،
هر صدایی پژواکی،
هر زهری پادزهری،
و هر عملی عکس العملی دارد،
باید گذشت، رها کرد، آرام بود
و ایمان داشت که زندگی در دنیا بی حساب نیست...
احمد محمود
هیچگاه منش خود را در سطح آنها پایین نیاورید و در صدد کینه ورزی و انتقام برنیایید.
آنها را ببخشید و بگذرید، و همه چیز را به خدا واگذار کنید.
او بهترین داور است و بدی بدان و مکر مکاران را به خودشان بر می گرداند و هیچ حقی را ضایع نمی کند.
آرامتر از آهو ،بي بــــــــاك تر از شيــــــرم
هر لحظه كه مي كوشم در كار كنم تدبير
رنـــج از پي رنــــج آيد ،زنجيــر پي زنجيـر