سال نو مبارک
پروردگارا !
خانه ای به شکوه خانه ات نیست !
سرایی به وسعت خانه ات نیست !
کلبه ای به حمیت اهل خانه ات نیست !
ماهی به درخشندگی خانه ات نیست !
و دریایی به آرامش خانه ات نیست !
آفریدگارا !
کلبه ای به کوچکی دلم نبود ،
خانه ای به نازکی دلم نبود ،
غریبی به غریبی دلم نبود.
بارالــهــا !
آنگاه که خدای من شدی، آن گاه که خدای خانه ام شدی، صدای مهربانیت را از نغمه های دلنشین مادرم و از ترانه استوار و دلیر پدرم شنیدم ، پهنای آغوش گرمت را درون کلبه ای یافتم که آن را خانه می نامند و در آن خانه قلبم جایگاهت و خانه روحم هدیه رحمتت شد!!!
خداوندا..
نمی دانی چه زیباست خانه ای که سریر و جایگاه تو باشد و دستان خداوندگاری در آن خانه دستت را بگیرند نه آغشته با ما که مملو از عشق ومهر تو باشند .
خداوندم !
چه بسیار خانه هایی که وسعت خانه ات را ندارند..
چه بسیار خانه هایی که عظمت و نورانیت خانه ات را ندارند.
ولیکن در گرو مهربانی ات، راه خانه ات پیمودند.
آفریدگارا !
نیاز بودم و تو را پرستیدم و دلنواز شدم،
ستایشت کردم و بی کران شدم..
آنگاه که خدایِ من..خدای خانه ام شدی...
روزگار همیشه بر یک قرار نمی ماند...
روز و شب دارد .روشنی دارد . تاریکی دارد .کم دارد . بیش دارد .
دیگر چیزی از زمستان باقی نمانده ...تمام می شود ...
بهار می آید !
" محمود دولت آبادی "